EFENDİMİZ (S.A.V)'İN MEDİNE DÖNEMİ
NURLU LEVHALAR
Yatarken duaları:
"Allah'ım! Senin adını anarak ölürüm ve dirilirim. (Uyurum uyanırım)
Uykudan uyandıklarında ise şöyle derlerdi:
"O Allah'a hamd ederim ki, beni öldükten sonra dirilten odur. Öldükten sonra (ba's için) dirilmemiz de (böylece) ona aittir."
Dualarından biri de şuydu:
"Allah'ım! Sana hamd eder ve seni noksan sıfatlarından tenzih ederim. İbadete layık ancak Sen olduğuna şehadet eder, Sana Tevbe eder ve Senden mağfiret dilerim!".
Bunu bana Cebrail öğretti, buyururlardı.
Bir başka duaları da şöyle:
"Allah'ım! Bana hakkı hak olarak göster ki, ben ona uyayım. Bana kötüyü kötü olarak göster ve ondan uzak kalmayı nasip et. (Ey Rabbim!) Senin hidayetin hilafına nefsimin arzusuna uyacak karışıklıklardan beni koru! Arzularımı Senin taatine tabi kıl, rızanı bana nasip et. Beni hakka hidayet et. Sen dilediğini doğru yola ulaştırırsın!"
İki cihanın saadet Güneşi'nin güzel huylarından biri de, kalabalıkla yemekti. Sofra kurulup yemeğin başına geçince şöyle derdi:
"Allah'ım! Bu yemeği, kendisi ile Cennet nimetlerine ulaşacak şükrü ödenmiş nimetlerden kıl!".
Yemeğin sonunda da şu duayı yapardı:
"Allah'ım! Sana hamd olsun. Yedirdin, doyurdun, içirdin, kandırdın, Sana hamd ederim, küfran-ı nimet etmem, Hamdi terketmem ve ondan asla müstağni kalmam."
Bir gün Allah'ın Resulü sahabilerle dediler:
- Muhammed'in nefsi kudret elinde bulunan Allah hakkı için söylüyorum ki, eğer siz benim gördüklerimi göreydiniz pek az güler ve pek çok ağlardınız!
Sahabiler sordu:
- Ey Allah'ın Resulü; ne gördün?
Cevap verdiler:
- Cennetle cehennemi gördüm!
Yine bir gün at üstünde, bir gazadan dönüyorlar. Yanlarında yığın yığın sahabi.