logo

logo

EFENDİMİZ (S.A.V)'İN ÇOCUKLUK YILLARI

ALLAH RESULÜNÜN İLK YOLCULUĞU

AY PARÇASI BİR ÇOCUK

O güzellik sultanı çocuğun cemalinde ışık üstü bir ışık vardı. Görenlerin aklı kamaşıyordu... Hep güler yüzlü, tatlı, fakat daima mahsun ve düşünceliydi... Ebu Talip'in himayesi altında delikanlılığa doğru uzanıyor... Yaşı on iki, on üç... Altın başaklı bir lale gibi saf ve berrak ve gönülleri büyüleyici...

Ebu Talib'in işi, bütün Mekke uluları gibi ticaret... Mekke ve Şam arasında gidip gelişler ve uçsuz bucaksız çöllerde kıvrım kıvrım izler...

Nihayet bir gün bu yollara o mukaddes çocuk da ayak basacak...

Yollar, yollar...

Ömürleri bitirip, kendileri bitmeyen yollar...

Bir gün sevgili amca Ebu Talip, kardeşi Haris'i yanına alıp Şam'a kadar bir sefere çıkmak istedi...

Dizi dizi kervan,

Olacak yola revan...

Şam seferleri, o zaman Hicaz ticaretinin ana caddesi... Bütün kervanlar bu caddeye dizilir... Kureyş asillerinin başlıca işi yine bildiğimiz iş... Mekke ile Şam, Şam ile Mekke arasında muhteşem kervanlar tertiplemek... Ve kum deryasında, kızgın güneş altında günlerce yol almak...

Evet, Ebu Talip, kardeşi Haris ile beraber yine Şam seferine çıkacaktır.

Demek ki, nur-u cihan; aylarca Mekke'de, sevgili amcasından uzaklarda yaşayacak...

Amca yokken, O masun çocuk, Mekke'de kalabilir mi?

İşte buna imkan yok...

On üç yaşındaki Varlık Nuru amcasına başvurdu:

- Ey amca, dedi; beni de beraber alın, bende sizinle beraber çıkayım sefere...

- Dayanabilir misin; a yavrucuğum?

- Biz gidip yine döneceğiz!

- Olsun!..Beni de yanına al...

- Peki, mademki, bu kadar arzu ediyorsun, gel öyleyse...

Nur çocuk sevincinden uçacak gibi oldu. Ve Peygamber amcası Ebu Talip, mukaddes yeğenini birlikte götürmeye karar verdi...

Mekke'den Şam diyarına gidecek kervana katılıp yola çıktılar...

1234