Gözlerimizin Nuru Efendimiz (s.a.v)
Peygamber Efendimiz (S.A.V) hastaları ziyaret eder, miskinleri sever, kendileriyle oturur, cenazelerine gider, fakir kimseyi yoksulluğundan dolayı aşağılamaz, mülk sahibi olan kimseyi de sahip olduğu malvarlıklarından dolayı ululamazdı. Nimeti över ve nimetin azalması halinde de herhangi bir yermede bulunmazdı. (51)
Herhangi bir yiyeceği kesinlikle kötülemezdi; sevdiği yemeği yer ve sevmediği bir yemek olursa da onu yemezdi.
Peygamber Efendimiz (S.A.V) komşuyu gözetir, misafirine ikram eder, insanlar arasında en fazla tebessüm ederdi, insanların en güler yüzlüsü idi, Allah-u Teala'nın emrettiği işler dışındaki şeylerle vakit geçirmez; iki emir arasında seçim yaptığında bu ikisinden en kolay olanı tercih eder, rahmetin kesilmesine yönelik davranışlara da insanlar arasında en uzak kimse olurdu. (53)
Ayakkabısını kendisi diker, kendi giysisini de yine kendisi yamardı. (54)
Peygamber Efendimiz (S.A.V), ata, katıra, eşeğe biner ve arkalarına da kölesini veya başkalarını bindirirlerdi.
Peygamber Efendimiz (S.A.V) bindiği atın yüzünü-gözünü kendi mübarek hırkasıyla silerdi. (55)
(51) Taberani "Kebir" (156/22) ve Beyhaki "Şuab" (1430)'da tahriç etmişlerdir.
(52) Buhari (3563) ve Müslim (2064) tahriç etmişlerdir.
(53) Buhari (3560) ve Müslim (2327) tahriç etmişlerdir.
(54) İbni Hibban (5676), Buhari "Edebi'l Müfred" (539), Ahmed (106/6), Abd bin Hamid (1482) ve diğerleri tahriç etmişlerdir.
(55) Hakim (116/4) tahriç etmiştir.