Gözlerimizin Nuru Efendimiz (s.a.v)
Peygamber Efendimiz (S.A.V) yine bir seferde iken namaz kılmak üzere bineklerinden indiler. Sonra geri dönünce kendilerine "Ya Resulallah nereye gidiyorsunuz" diye sorulunca "devemi bağlamaya gidiyorum" buyurdular, kendilerine "Ya Resulallah biz sizin yerinize devenizi bağlardık" denildiğinde de Peygamber Efendimiz (S.A.V) "sizden hiç biriniz bir misvak çubuğu olsa dahi işini başkasına yaptırmasın" buyurdular.
Peygamber Efendimiz (S.A.V) zikretmeksizin ne oturur ne de kalkardı, oturan bir topluluğun yanına vardığı zaman meclisin sonuna oturur ve Müslümanlara böyle yapmalarını emrederdi. Kendisiyle birlikte oturan herkese nasibini verir ve öyle ikram ederdi ki herkes Peygamber Efendimiz'in (S.A.V) yanındayken kendisinden daha kerim-üstün biri yok zannederdi. Peygamber Efendimiz (S.A.V) kendi yanına birisi oturduğunda, yanına oturan kişi kalkmadan kalkmazlardı, ancak acelelerinin olması halinde de izin isterlerdi. (48)
Peygamber Efendimiz (S.A.V) ikrah ettikleri özellikleri taşıyanlara mukabele etmezdi. (49) Peygamber Efendimiz (S.A.V) kendisine yapılan kötülüğe misliyle ceza vermez, bilakis affedip bağışlarlardı. (50)
(48) Taberani "Kebir" (157/22), İbni Sa'd (424/1) tahriç etmişlerdir.
(49) İbni Ebi Dünya "Mekarimü'l Ahlak" (82)'da tahriç etmiştir.
(50) Buhari (4838) ve İbni Hibban (6443), Tirmizi (2016), Ahmed (174/6) ve diğerleri tahriç etmişlerdir.