EFENDİMİZ (S.A.V)'İN MEDİNE DÖNEMİ
DUALARI
Bir defasında da şöyle dediler:
- Hürmette mübalağa ve ifrata kaçmayınız! Hıristiyanların İsa bin Meryem hakkındaki zanları gibi vehimlere düşmeyiniz. Ben yalnız, Allah'ın kulu ve Resulüyüm!..
Sahabilerden bir kısmı dünyaya sırt çevirdiler. Düştükleri vecd içinde öyle bir hale geldiler ki, yemekten içmekten kesildiler. Varlığın Nuru onlara hitaben buyurdular ki:
- Ben, hem evleniyor, hem de hayvan eti yiyorum!
Davanın esası, nefsi kahretmek değil, terbiye etmek ve onun dizginleri elde tutabilmek.
Ve bir gün, sahabiler meclisine geldiler. Sahabilerin renkleri uçmuş, herkes başını göğsüne indirmiş aşk ve vecd içinde.
Başlarının üstündeki kuşu ürkütmekten korkar bir haldeler. Bu manzarayı görünce, dediler:
- Dünyanın safası gitti ve artık kederi kaldı!
Evet, dünyanın safası her gün biraz daha gitmekte ve kederi her gün biraz ağırlaşmakta. Dünya her gün biraz daha kararmakta.
Hele O Nuru bilememenin mahrumiyeti insanlığı kasıp kavurmakta ve insanlık günden güne çıldırmakta.
- Anam babam sana feda olsun, ey Allah'ın Resulü!