EFENDİMİZ (S.A.V)'İN MEDİNE DÖNEMİ
DUALARI
- Ey Allah'ın Resulü, dedi; Allahu Teâlâ ahlaki faziletleri sever mi?
İnsanlığın Efendisi şöyle buyurdular:
- "Nefsimi kudreti elinde bulunduran Allah'a yemin olsun ki, cennete ancak ahlakı güzel olanlar girer."
Evet, ey insanlık!.. Buna ne buyurursun?
Bugün ahlakımızın ufkunda kopan fırtınayı dindirecek çareleri boş yere arayıp duruyorlar. Âlemlere Rahmet olan örnek alınmadıkça feryadımız bir an için olsun durmayacaktır.
Varlığın sebebi olan Peygamber Aleyhisselam bir gün Hz. Aişe'nin hücresinde bulunuyordu. Önünde bir tabak vardı, içinde de bir miktar et. Diz üstü oturmuş ondan yiyorlardı.
Tam o an içeriye bir kadın girdi. İçeride erkek mi var, yoksa kadın mı var? Hiç düşünmedi bile. Kendi evine girer gibi izin almaksızın içeri süzüldü. Ve Allah Resulünün haline nazar edip:
- Şuna bakın, dedi; bir kul, bir köle nasıl oturursa, bu da öyle oturmuş!..
Varlığın Nuru buyurdular:
- Ben bir kulum. Bir kul nasıl oturursa öyle otururum. Bir kul nasıl yerse, öyle yerim!..
Ve kadına dediler:
- Gel, sen de ye!
Kadın daha da ileri giderek:
- Sen, dedi; elinle yedirmezsen, yemem.
O deniz huylu Peygamber mübarek eli ile bir parça koparıp uzattı:
- Al, öyle ise, afiyetle ye!..
Fakat kadın buna da razı olmadı: