EFENDİMİZ (S.A.V)'İN MUCİZELERİ
TAŞLARIN TESBİHİ MUCİZESİ
İnsanlığın Efendisi buyurdular:
- Beis yok! Bana ondan zarar gelmez!
Ve devenin üzerine doğru ilerlediler... Deve, varlığın tacını görünce halini ve çılgınca bakışını değiştirdi ve Allah'ın Resülüne doğru yürümeye başaldı. Tam karşılarına gelincede, sahabilerin hayret ve haşyet nazarları önünde yere yattı, secde etti. Allah'ın Resülü deveyi çekip dilediği şekle soktular. Deve, eski halinden daha yumuşak bir tavırla emri kabul etti... Sahabiler koşup geldiler ve Allah Resülüne dediler:
- Ey Allah'ın Resülü! Bu, akıl ve idrakten mahrum hayvan sana secde eder de, biz dururuz, olur mu? Biz insanız ve sana secdede ondan fazla mükellefiz!..
Ebedi hayat müjdecisi buyurdular:
- Beşer beşere secde edemez! Eğer benim için böyle bir emir vermek mümkün olsaydı, kadınların kocalarına secde etmelerini söylerdim.
Yine günlerden bir gün bir deve, Allah'ın Sevgilisini görünce hemen yere yatıp boynunu uzattı ve boğazından garip sesler çıkarttı. Allah'ın Resülü devenin sahibini çağırttılar ve dediler:
- Bu deve, fazla işten ve az gıdadan şikayetçidir; onu iyi tutun!
Cenabı Aişe (r.a) validemiz der ki:
- Evimizde ehli bir hayvanımız vardı. O hayvan, Allah'ın Resülü eve geldiğinde bir tarafa çekilir ve hiç sağa sola koşmadan edebi ile yerinde durur; Allah'ın Resülü evden ayrılınca da ayaklarımızın arasında gezerdi...
Bir gün Kainatın Efendisi sahabileriyle bir yerde oturuyorlardı. Bir Arabi, elinde avladığı bir kertenkele ile oradan geçiyordu. Allah'ın Resülünü işaret ederek:
- Bu zat kimdir? diye sordu.
- Allah'ın Resülüdür!
Arabi meralandı ve Allah Resülünün huzuruna gelip:
- Şu kertenkele senin risaletine şehadet etmedikçe ben de sana iman etmem, diyerek hayvanı varlık nurunun önüne saldı. Allah'ın Sevgilisi hayvana hitap ettiler:
- Ey kertenkele!
- Buyur, ey Allah'ın Resülü!
- Sen kime ibadet edersin?
- Semada arşı, arzda saltanatı, denizde hükmü, cennette rahmeti, cehennemde azabı olan Allah'a...
- Ben kimim?
- Ente Resülü Rabbil alemin: Sen, Rabbü'l- alemin'in Resulüsün, Peygamberlerin sonuncususun. Seni tasdik eden felah buldu, sana inanmayan zarar edip hüsranda kaldı.
Bu hali gören Arabi birden infilak etti:
- Eşhedü enla ilahe illallah ve enneke Resülüllahi hakkan!