EFENDİMİZ (S.A.V)'İN HİCRETİ
GARANİK HADİSESİ
Buhari'de bu hadise, Abdullah b. Mes'ud'dan şöyle rivayet edilir:
"Necm süresi Allah'ın Resulüne indirildi. Onda, secde ayeti vardı. Resulullah, secde etti. Arkasında bulunan kimseler de secde ettiler. Ancak secde etmeyen bir adam gördüm ki o da avucuna biraz toprak alıp onun üzerine alnını koymak suretiyle secde etti. Bundan sonra, onun, kâfir olarak öldüğüne şahit oldum. O adam, Ümeyye b. Halef'di!"
Bazı kaynaklarda bu hadise başka türlü gösterilmiş ise de doğru olanı yukarıdaki şekildir. Putları öven o sözlerin şeytan tarafından Peygamberimizin diline getirilmiş ve Kur'an-ı Kerim ayetleri arasında yanlışlıkla okunmuş olduğunu ileri sürmek ise büsbütün hatadır ve Kur'an-ı Kerim'in mahfuziyeti esasına aykırıdır...
Yine Müslümanların çilesi devam ediyor. Yürekler üzerine kurşundan baskı... Müşriklerin kan yuvası haline gelmiş gözleri fır fır dönmede... Ve kanlı pençeler masum insanları sıkmada...
Ve fitne kazanını yeniden olanca şiddetiyle kaynatmaya başladılar. Müslümanlar üzerine zulüm ve işgence öylesine arttı ki, Habeş illerine yeni bir hicrete zaruret doğdu. Yine bir kısım sahabiler Habeş istikametinde yola revan oldular...
En büyük sıddıkiyet ve teslimiyet örneği Hz. Ebu Bekir (r.a) de Habeşistan'a gitmek niyetiyle Mekke'den çıktı.
Fakat bu işten vaz geçti. Malik adlı bir kabile reisine misafir oldu.
Orada namaz kılacak bir yer yaptı ve Allah'ın huzuruna durdu. Öyle şevk ve heyecanla Kur'an okuyordu ki, gözlerinden inci taneleri gibi yaşlar akıyordu.
Çölün bütün kumu, tek tek gözyaşı şişesi olsa, Sıddık-ı Ekber'in kalbindeki rikkati toplayamaz...
Herkesin gözü önünde namaz kılarken için için ağlıyordu, gözleri sanki bir pınar olmuştu...
Müşriklerin kadınları, kızları, çocukları, ihtiyarları onun etrafında halka olmuş seyrediyorlardı...
Kureyş kâfirleri bu hali haber aldılar ve Malik'e döndüler:
- Ebu Bekir'in açıkta namaz kılmasına razı değiliz! Kadınlarımız ve çocuklarımız onu seyrede seyrede islama yanaşabilirler. Eğer namaz kılacaksa senin evinde, kapalı yerde kılsın! Kabul etmezse senin evini bıraksın, gitsin!..
Kabilenin reisi Kureyşlilerden aldığı telkinle Hazret-i Ebu Bekir'e şu ihtarda bulundu.
- Herkesin gözü önünde açıkça namaz kılmana razı değiliz!
Rikkat ve merhamet madeni Hazret-i Ebu Bekir (r.a) haykırdı:
- Ben senin komşuluğundan geçtim. Allah'ın komşuluğuna gidiyorum. Evini de bırakıyorum!..
Ve Mekke'ye döndü.