logo

logo

EFENDİMİZ (S.A.V)'İN GAZALARI

ESİR AMCA

Esirlerin başlıcası, Allah Resulünün amcası Abbas.

Hale bakınız ki, onu, zayıf ve çelimsiz bir Müslüman tutmuştu.

Sordular:

- Sen aslan gibi bir adamsın; bu çelimsiz insana nasıl tutuldun?

- Yanıma geldiği zaman onu handame dağı gibi gördüm!

Kâinatın Efendisi, amcasını fidye vermeye davet ettiler:

- Ya Abbas! Kendin için kardeşlerinin oğulları Akil bin Ebu Talib ve Nevfel bin Haris için ve dostun Utbe ibni Amr için fidye ver!

Abbas şöyle dedi:

- Ben Müslüman olmuştum. İçimden kararımı vermiştim. Kureyş beni zorla buraya getirdi.

Allah'ın Sevgilisi buyurdular:

- Sözünün doğru olup olmadığını Allah bilir. Doğru söylüyorsan ecrini Allah'tan görürsün. Ama zahir olan şu ki, bizi yok etmek isteyenlere katıldın.

Abbas kederli bir halde mırıldandı:

- Beni o hale getiriyorsun ki, ömrüm boyunca Kureyş'e el açıp dilencilik etmem gerekiyor!

O zaman Allah'ın Resulü şu karşılığı verdiler:

- Mekke'den çıkarken zevcene verdiğin altınlar ne oldu?

Müthiş bir an!.. Abbas dona kaldı. Gerçekten, sefere çıkarken zevcesine bir yığın altın vermiş ve şöyle demişti:

- Benim bu seferde başıma ne geleceğini kimse bilemez. Eğer bana bir hal olursa bu altınları dört oğlumla sen aranızda bölüşürsünüz.

Bu hali bilen bir Abbas, bir karısı bir de Allah.

Abbas hayretler içinde kaldı:

12