|
 O dem ki, Allah'ýn Resulü 63 yaþýndalar. Cihanýn evvelinde ve sonunda eþi ve benzeri olmayan Allah Sevgilisi damla damla eriyor ve cihan günleri karardýkça kararýyor.
Þimdi sýra halinde þunlarý söyleyebiliriz: Allah'ýn Resulü pazartesi günü dünyaya geldiler. Pazartesi günü Nübüvvete erdiler. Pazartesi günü Hicret ettiler. Pazartesi günü nur yataðý Medine'ye vardýlar. Ve iþte dünyaya geldikleri ayda, yine bir pazartesi günü bu fani âleme veda edip ebediyet yurdundaki saraylarýna gidiyorlar. Bu yaþta 3 isim daha var. Allah Resulünün en sevdikleri. En üstün sahabeleri. Hz. Ebu Bekir(r.a) , Hz. Ömer(r.a) , Hz. Ali (r.a) de ayný yaþta ölüm döþeðine uzanacaklar ve can kandilleri ecel rüzgârýyla sönüverecek. Her þey fani, sadece Allah Hay ve Lâyemut Saatler hazin hazin çalýyor, zaman ýrmaðý ebed memleketine doðru akýyor, ölüm oklarý hayat perdesine saplanýyor ve dünya tek an üzerinizde duruyor. Ne müthiþ bir andýr bu? Ölüm deðirmeni, içinde bütün zamaný ve mekâný eritiyor. Artýk her þey ayrý bir yerden haber veriyor. Ve Allah'ýn deðiþmez emri: "Her can ölümü tadýcýdýr!" |
