|
- Allah'ým! Ona yardýmýný ihsan et!
Allah'ým Bedir günü, Ubeyde b. Haris'i, Uhud günü de Hamza'yý benden aldýn. Bu Ali ise, benim kardeþimdir ve amcamýn oðludur! Beni yalnýz baþýma býrakma! Sen, varislerin en hayýrlýsýsýn! Ýslam'ýn yegâne mücahidi ve Allah Arslaný Hz. Ali (r.a) Arap yarým adasýnýn en usta, en bahadýr cenkçisi bilinen Amr'ýn üzerine yürüdü ve haykýrdý: - Acele etme! Ben, sesine, davetine icabetle aciz olmayarak geliyorum sana! Her iyi niyet, basiret ve sadakat sahibi olan kiþi, muhakkak düþmana galebe çalmýþ ve necata ermiþtir. Ben de seni Zülfikar'ýn bir darbesiyle devirip cenazeler aðýtçýsý gibi baþucuna dikileceðimi umuyorum! Amr'ýn aðzýndan köpükler saçýlýyordu. Amr öfkeyle haykýrdý: - Sen kimsin? Hazret-i Ali, þerefli unvanýný söyledi: - Ben, Ali'yim? - Abd-i Menaf'ýn oðlu Ali mi? - Hayýr! Ben, Ebu Talib'in oðlu Ali'yim! - Ey kardeþimin oðlu! Amcalarýndan, senden baþka, daha yaþlý olan bir kimse yok mudur? Ben, senin kanýný dökmek istemem. Çünkü senin baban, benim dostumdur! - Vallahi, ey Amr! Ben senin kanýný dökmek ve canýný cehenneme göndermek isterim! Amr, müthiþ kýzdý, kýlýcýný sýyýrarak atýný Hazret-i Ali'nin üstüne doðru sürdü. Kýlýcýnýn yalýný, ateþ gibi parlýyordu. Hazret-i Ali (r.a): - Ya Amr, dedi; ben, seninle nasýl cenk edeceðim? Ben, yayayým, sen atýnýn üzerindesin. Hele in atýndan da görelim cengâverliðini... Amr b. Abd, hemen atýndan yere atladý. Atýnýn bacaklarýný da kýlýcý ile vurup kesti. Sonra, gelip Hz. Ali'nin karþýsýna dikildi: - Ýþte geldim, ya Ali! - Ey Amr! Ben, senin Kureyþ'ten bir kimse ile karþýlaþtýðýnda, onun iki dileðinden birisini kabul edip yerine getireceðin hakkýnda Allah'a söz verdiðini iþittim, doðru mudur? - Evet! - Öyle ise ben seni, Allah'a ve Resulüne Ýmana ve Ýslam'ý kabule davet ediyorum! |
