|
Bir defasýnda da þöyle dediler:
- Hürmette mübalaða ve ifrata kaçmayýnýz! Hýristiyanlarýn Ãsa bin Meryem hakkýndaki zanlarý gibi vehimlere düþmeyiniz. Ben yalnýz, Allah'ýn kulu ve Resulüyüm!.. Sahabilerden bir kýsmý dünyaya sýrt çevirdiler. Düþtükleri vecd içinde öyle bir hale geldiler ki, yemekten içmekten kesildiler. Varlýðýn Nuru onlara hitaben buyurdular ki: - Ben, hem evleniyor, hem de hayvan eti yiyorum! Davanýn esasý, nefsi kahretmek deðil, terbiye etmek ve onun dizginleri elde tutabilmek. Ve bir gün, sahabiler meclisine geldiler. Sahabilerin renkleri uçmuþ, herkes baþýný göðsüne indirmiþ aþk ve vecd içinde. Baþlarýnýn üstündeki kuþu ürkütmekten korkar bir haldeler. Bu manzarayý görünce, dediler: - Dünyanýn safasý gitti ve artýk kederi kaldý! Evet, dünyanýn safasý her gün biraz daha gitmekte ve kederi her gün biraz aðýrlaþmakta. Dünya her gün biraz daha kararmakta. Hele O Nuru bilememenin mahrumiyeti insanlýðý kasýp kavurmakta ve insanlýk günden güne çýldýrmakta. - Anam babam sana feda olsun, ey Allah'ýn Resulü! |
