|
- Ey Allah'ýn Resulü, dedi; Allahu Teâlâ ahlaki faziletleri sever mi?
Ãnsanlýðýn Efendisi þöyle buyurdular: - "Nefsimi kudreti elinde bulunduran Allah'a yemin olsun ki, cennete ancak ahlaký güzel olanlar girer." Evet, ey insanlýk!.. Buna ne buyurursun? Bugün ahlakýmýzýn ufkunda kopan fýrtýnayý dindirecek çareleri boþ yere arayýp duruyorlar. Âlemlere Rahmet olan örnek alýnmadýkça feryadýmýz bir an için olsun durmayacaktýr. Varlýðýn sebebi olan Peygamber Aleyhisselam bir gün Hz. Aiþe'nin hücresinde bulunuyordu. Önünde bir tabak vardý, içinde de bir miktar et. Diz üstü oturmuþ ondan yiyorlardý. Tam o an içeriye bir kadýn girdi. Ãçeride erkek mi var, yoksa kadýn mý var? Hiç düþünmedi bile. Kendi evine girer gibi izin almaksýzýn içeri süzüldü. Ve Allah Resulünün haline nazar edip: - Ãuna bakýn, dedi; bir kul, bir köle nasýl oturursa, bu da öyle oturmuþ!.. Varlýðýn Nuru buyurdular: - Ben bir kulum. Bir kul nasýl oturursa öyle otururum. Bir kul nasýl yerse, öyle yerim!.. Ve kadýna dediler: - Gel, sen de ye! Kadýn daha da ileri giderek: - Sen, dedi; elinle yedirmezsen, yemem. O deniz huylu Peygamber mübarek eli ile bir parça koparýp uzattý: - Al, öyle ise, afiyetle ye!.. Fakat kadýn buna da razý olmadý: |
