|
Enes bin Malik Hazretleri:
- Allah Resulünün hizmetlerinde on yýl bulundum. Hiçbir defa bana "Öf !" demediler. Hiçbir defa da "niçin yaptýn?" veya "niçin yapmadýn?" hitabýna maruz kalmadým. Hazret-i Aiþe Validemizden sordular: - Allah'ýn Resulü evinde yalnýzken nasýllardý? Peygamberin pak zevcesi cevap verdi: - Ãnsanoðlunun en yumuþaðýydý. Çok gülümseyici ve gönül alýcýydý. Sahabileri arasýnda mübarek ayaklarýný uzattýðý hiçbir zaman görülmedi. Bir gündü. Tayy kabilesinin esirleri Ãnsanlýðýn Efendisine arz edilmiþti. Ãçlerinden bir genç kýz atýldý ve dedi: - Ya Nebiyyallah! Ben kabilenin reisi olan Hatem-i Tai'nin kýzý Süfane'yim. Babam, hakký sever, eli altýnda bulunan kimselere iyi muamele eder, esirleri serbest býrakýr, açlarý doyurur, ekmek yedirir, selam verir, ihtiyaç için geleni boþ çevirmez, cömertlik ve sahavetiyle meþhur bir zattýr. Benim rezil ve sefil olmamý istemezsen, beni serbest býrak gideyim. Âlemlere Rahmet olan yüce Peygamber ona þöyle dediler: - "Ey cariye! Bu dediðin doðrudan doðruya müminin vasfýdýr. Eðer baban Müslüman olsaydý, ona rahmetle dua ederdik." Sonra esir kýzýn serbest býrakýlmasýný emir buyurdular. Ve sahabilerine þu öðüdü verdiler: - Çünkü bunun babasý ahlaki faziletleri sever. Allahu Teâlâ da güzel ahlaký sever. Sahabilerden biri ayaða kalkýp: |
