|
 Peygamber Efendimiz (S.A.V)'in isimlerinden bazýlarý þunlardýr: Peygamber (S.A.V.) þöyle buyurmuþtur: "Ben Muhammed'im, ben Ahmed'im, ben Allah'ýn benimle küfrü mahvettiði-yok ettiði Mahi'yim, ben insanlarýn ayaðý üzerinde haþrolunarak toplanacaðý Haþir'im, ben kendisinden sonra hiçbir peygamber gelmeyecek olan Akib'im". (26)
Baþka bir rivayette de þöyle buyurulmuþtur: "Ben Mukaffi'yim, Tevbe Nebisi'yim, Rahmet Nebisi'yim". (27) "Sahih-i Müslim"de de þöyle rivayet edilmiþtir: "Ben Melhama (Savaþ ve Kýlýç) (28) Nebisiyim".
(26) Buhari (3532) ve Müslim (2354) tahriç etmiþlerdir.
(27) Müslim (2355), Ýbni Mace (6314), Ahmed (395) ve diðerleri tahriç etmiþlerdir.
(28) Sahih-i Müslim'de bu ifadeyi bulamadýk. Bu ifadeyi Elmezzi "Tuhfetü'l Eþraf"ta (472/6) nakletmiþ ve (Fezail)de Müslim'e nisbet etmiþ olup aslýnda Ýbni Hibban'da (6314) yer almaktadýr. Rahmet Nebisi ile Melhama veya Melahim (Savaþ-Kital) Nebisi ifadeleri arasýnda bu ifadelerin nasýl telif edileceði sorunu hakkýnda Allame Ellehci "Müntehi'l Sul" (149/1)'de Elhitabi'den þu güzel ve yararlý açýklamayý nakletmektedir: Allah-u Teala Peygamber Efendimiz'i rahmetin tecellisi için savaþ ve kýlýç ile görevlendirmiþtir; çünkü Allah-u Teala'nýn sünnetullahýnda eski ümmetlerin Allah'ý inkar etmesi-yalanlamasý durumlarýnda bu ümmetlerin kökünü kazýyýcý bir biçimde azap görmeleri þeklinde tecelli ediyordu. Bu ümmete rahmet edilmiþ ve kendilerinin kökü kazýlmayarak küfürden dönmeleri için kendileriyle cihad edilmesi emredilmiþtir, bu durum açýk bir rahmettir. |
