|
Peygamber Efendimiz (S.A.V) hastalarý ziyaret eder, miskinleri sever, kendileriyle oturur, cenazelerine gider, fakir kimseyi yoksulluðundan dolayý aþaðýlamaz, mülk sahibi olan kimseyi de sahip olduðu malvarlýklarýndan dolayý ululamazdý. Nimeti över ve nimetin azalmasý halinde de herhangi bir yermede bulunmazdý. (51)
Herhangi bir yiyeceði kesinlikle kötülemezdi; sevdiði yemeði yer ve sevmediði bir yemek olursa da onu yemezdi. Peygamber Efendimiz (S.A.V) komþuyu gözetir, misafirine ikram eder, insanlar arasýnda en fazla tebessüm ederdi, insanlarýn en güler yüzlüsü idi, Allah-u Teala'nýn emrettiði iþler dýþýndaki þeylerle vakit geçirmez; iki emir arasýnda seçim yaptýðýnda bu ikisinden en kolay olaný tercih eder, rahmetin kesilmesine yönelik davranýþlara da insanlar arasýnda en uzak kimse olurdu. (53) Ayakkabýsýný kendisi diker, kendi giysisini de yine kendisi yamardý. (54) Peygamber Efendimiz (S.A.V), ata, katýra, eþeðe biner ve arkalarýna da kölesini veya baþkalarýný bindirirlerdi. Peygamber Efendimiz (S.A.V) bindiði atýn yüzünü-gözünü kendi mübarek hýrkasýyla silerdi. (55)
(51) Taberani "Kebir" (156/22) ve Beyhaki "Þuab" (1430)'da tahriç etmiþlerdir.
(52) Buhari (3563) ve Müslim (2064) tahriç etmiþlerdir.
(53) Buhari (3560) ve Müslim (2327) tahriç etmiþlerdir.
(54) Ýbni Hibban (5676), Buhari "Edebi'l Müfred" (539), Ahmed (106/6), Abd bin Hamid (1482) ve diðerleri tahriç etmiþlerdir.
(55) Hakim (116/4) tahriç etmiþtir.
|
