|
Bir gün, muazzez sahabilerden Hz. Cabir (r.a) Allah'ýn Resulünü devesine almýþ, bir yere gidiyordu. Levlake levlak ufkunun ve iki cihanýn güneþi buyurdular: - Ya Cabir, deveni bana sat! Cabir Hazretleri gönül coþkunluðu içinde: - Ey Allah'ýn Resulü, dedi; anam babam sana feda olsun, deve senindir! Hz. Cabir (r.a), böylelikle, deveyi baðýþladýðýný anlatmak istiyordu. Ýnsanlýðýn Tacý ýsrar ettiler: - Hayýr, sat!
- Pekâlâ, ey Allah'ýn Resulü! Ve deveyi Kâinatýn Efendisine sattý. Hazret- i Bilal (r.a), devenin parasýný ödedi. O zaman Allah'ýn Resulü Cabir'e dediler: - Devenin parasý da, kendisi de senindir! Hediyemi al ve git! Lütuf, kerem, mürüvvet, derinlik ve incelik. Ancak Allah'ýn Resulüne mahsus. Medinelilerden biri dileniyor. Allah'ýn Resulü, bu hali görünce soruyor: - Malik olduðun ne var?
- Yarýsýný altýma serdiðim, yarýsýný da üstüme çektiðim bir örtüyle bir su kabý.
- Bunlarý hemen sat ve parasýný getir!
- Emredersin, ey Allah'ýn Resulü!.. Ve eþya dört dirheme satýlýyor. Buyurdular: - Bir dirhemiyle çoluk çocuðuna yiyecek, bir dirhemiyle de bir ip al; daðdan çalý çýrpý toplayýp çarþýya getir ve sat! Dilenciliði kendine meslek edinme!.. Ensar verilen emre uydu. Bu öðütten 15 gün sonra Allah Resulünün huzuruna can attý, emrettikleri yoldan 10 dirhem biriktirdiðini söyledi, þu cevabý aldý: - Böylesi mi iyi, yoksa kýyamette alnýnda dilenci damgasýyla Allah'ýn huzuruna çýkmak mý?
- Anam babam sana feda olsun, ey Allah'ýn Resulü... Elbette böyle daha iyi... Allah'ýn Sevgilisi bazen birer nezahet ve letafet parýltýsý halinde nükte ve latife de ederlerdi. Bir gün Hz. Ebu Hüreyre, Allah'ýn Resulüne dedi: - Ey Allah'ýn Resulü! Sen bizimle latife etmekten çekinmezmisin! Cevap verdiler: - Evet; ben de þaka ederim, fakat söylediklerim haktýr!.. |
