|
Varlýðýn sebebi olan Aziz Nebi, zaifler ve fakirlerle dolaþýr, dileklerini yerine getirmekten çekinmezlerdi.
Hazret-i Hasan (r.a), mini mini bir çocukken, bir gün mukaddes dedesinin yanýna geldi. Kâinatýn Efendisi secde vaziyetindeydiler. Mini mini Hasan (r.a), Allah Resulünün mübarek sýrtlarýna bindi. Bir gün de hutbelerinde, Mescidi Nebeviye'ye mini mininin de küçüðü Hazret-i Hüseyin (r.a), girdi. Yürürken, her adýmda bir düþüyordu. Allah Resulünü büyük bir aþkla dinleyenler yavruya el süremiyor. Ãnsanlýðýn Efendisi minberden indiler, Hz. Hüseyin'i kucaklayýp kaldýrdýlar, yanlarýna aldýlar ve: "Mallarýnýz ve evlatlarýnýz herhalde sizin için bir imtihandýr." Mealindeki ayeti okudular. Yine bir gün Allah'ýn Resulüne Temim kabilesinin ileri gelenlerinden bir adam geldi. Tam o anda, Mukaddes dedesinin huzuruna Hazret-i Hasan da giriverdi. Allah'ýn Resulü saadetle tebessüm buyurdular ve mini mini Hasan'ý kucaklayýp öptüler, saçlarýný okþadýlar, sevdiler. Bu hali gören adam atýldý: - Ey Allah'ýn Resulü! Benim on tane oðlum var, þimdiye kadar hiçbirini öpmedim. Rahmet Peygamberi þöyle buyurdular: "Allah senin kalbinden merhameti çýkarýnca ben sana ne yapabilirim?" Sahabilerden biri cahiliyet devrine ait bir hatýrasýný anlatýyor. - Küçük bir kýzým vardý. Malumunuz ki; o devirde Araplar kýzlarýný diri diri gömerlerdi. Ben de öz kýzýmý kendi ellerimle gömdüm.
O zaman bir çýðlýk iþittim. "Baba!.." Fakat gömmekte devam ettim. Bunlarý anlatan birdenbire sustu. Zira Allah Resulü, kerem ve merhametinden dolayý aðlýyordu. Kâinatta bundan daha dokunaklý bir levha hayal edebiliyor musunuz? Allah'ýn Sevgilisi, topyekün zaman ve mekânýn ve bütün mahlûkatýn Peygamberi, bir gün de bir kadýn gördüler. Çocuðundan ayrý düþmüþ. Rast geldiði çocuðu kapýp kucaðýna alýyor, okþuyor, emzirmek istiyordu. |
