|
 Muhammedi nûr, Âmine Hatun'un hamile kalmasiyle beraber, Abdullah'ýn alnýndan uçmuþ, rahminde insanlýðýn efendisine ve varlýðýn tâcýný taþýyan anneye intikal etmiþti...
Þimdi annelerin en büyüðü, Muhammedi nurla pýrýl pýrýl olmuþtu... Selh bin Abdullah Tüsteri nakli: - Yüce Allah, Resûlunu, annesinin rahminde yaratmak dilediði gece emretti, Cennet kapýlarýný açtýlar ve bir münâdi yerlerde ve göklerde haykýrdý. Yaratýlýþý böylece tamamlanýp dünyaya gelecek ve hem müjdeleyici, hem korkutucu olacak... Kâ'bül-Ahbar'dan nakil: - O gece göklerde ve yerde nida ettiler: Allah Resûlünün yaratýldýðý nur, bu gece , Âmine'nin rahminde yerini buldu. Ve ne güzel hâl oldu Âmine'ye!.. Nûr hazinesi, irfan menbaý ,edep, iffet ve hayâ madeni Hazret-i Âmine (r.a), o derece mûnis,muti ve sabýrlýydý ki, bütün kendini kýskananlara karþý, metanetini muhafaza etti... Ve muhterem zevcine candan bir hürmetle baðlandý... Böylelikle kâinatta hiçbir faniye nasip olmayan meziyet ve ulviyeti elde etti, âlemlerin nuruna, cihanýn fahrine hâmile oldu... Anne iki aylýk gebe iken , Peygamber babasý genç Abdullah vefat etti... Bazý Kureyþlilerle ticaret maksadiyle Þam'a gitmiþti. Dönüþte Medine'de hastalandý ve orada öldü... Yol arkadaþlarý Mekke'ye dönünce Abdülmuttalib hemen koþtu:
- Abdullah nerde?
- Medine'de...
- Niçin?
- Hastalandý...
- Kime býraktýnýz?
- Dayýlarýna. Kureyþ'in asil ve soylu reisi Abdülmuttalib, büyük oðlu Hâris'i çaðýrdý:
- Oðlum! Hemen Medine'ye hareket et ve kardeþin Abdullah'ý getir.
- Baþüstüne aziz babam... Hâris Medine'ye uçtu... Ama ne yazýk ki, kardeþini hayatta bulamadý. Gönlünden hicran ýrmaklarý aktýðý halde Mekke'ye döndü ve durumu babasýna anlattý... Abdülmuttalib'in gözlerinde iplik iplik yaþ... Büyük acýyý Hazret -i Âmine Hatuna da duyurdular. Yeryüzünün en büyük kadýný canevinden vurulmuþtu... Bu acýlarýn acýsý haberi alýnca þiiri okudu: Bahtâ - i Mekke Hâþim oðullarýndan boþ kaldý. Haþimiler içinde onun yerini tutacak bir kimse yoktur. O, evinden beyaz örgüler içinde çýkarak mezara gitti, ölümün dâvetine icabet etti, fakat ölüm, onun yerine bir mislini býrakmadý... Mübârek cesetleri götürülürken, görülmedik bir izdiham içinde onun dost ve arkadaþlarý cesedi elden ele kapýlýyorlardý. Ecel onu pek çabuk götürdü. Bütün insanlar ona aðladýlar...Nasýl aðlamasýnlar ki, atâsý çok, keremi bol,rahim bir zât idi... |
