|
 Allah Resûlü' nün büyük babasý ve Kureyþ'in efendisi... Asýl ismi "Þeybetü'l-Hamd"... Doðumundan baþlayarak ak saçlý olduðu için kendisine bu isim takýlmýþtý...
Þeybe, kardeþleriyle birlilkte Medine'de dayýlarýnýn yanýnda büyüyordu... Þeybe, bir gün, Medineli çocuklarla ok atýþý yapýyordu. Havada oklarýn výzýltýsý... Attýðý ok hedefine isabet edince avaz avaz baðýrdý: - Ben Hâþim'in oðluyum! Ben Bahta Beyi'nin oðluyum!... Hârise b.Abdi-Menaf oðullarýndan bir zat, Þeybe'nin bu sözünü iþitti ve Mekke'ye dönüþünde, Hâþim'in kardeþi Muttalib'e durumu anlattý: - Siz o çocuðu yabancý bir ilde býrakmayýnýz!.. Muttalib, hemen bir deveye atladýðý gibi Medine yoluna revan oldu. Varýp yeðenini Medine'den aldý, devesinin terkisine atýp Mekke'ye getirdi. Muttalib, Mekke'ye girerken halk etrafýnda halkalandý ve sordu: - Arkandaki de kim? O an, çocuk, kýlýksýz ve bakýmsýz... Üstelik yolculuktan bitkin... Asîl Muttalib'in yüzünde benek benek utanç çizgileri: - Kulumdur! Deyiverdi... Sonradan Þeybe'ye yeni ve cici elbiseler giydiriliyor ve çocuk taþkýn bir vecd içinde Mekke sokaklarýnda zýplýyor, koþuyor... Fakat lâkap bir kere takýlmýþtýr... Onu görenler çýðlýðý basýyor: - Abdülmuttalib, Muttalib'in kölesi!.. Ve ak saçlý Þeybe'nin adý böylece Abdülmuttalib olarak ýþýldýyor ve tarihe geçiyor... 140 yýl ömür sürdüðü söyleniyor... Araplarda ilk defa sakalýný o boyadý... |
