ALINLARDA PARLAYAN NUR

Fakat Cenâb-ý Muhammed Mustafa' nýn kendi zürriyetinden bir Resûl olduðunu ve eðer o olamasaydý yaratýlýþýn olmayacaðýný öðrendi ...

Ve ellerini ulvilik âlemlerine kaldýrýp yalvardý:

- Ey Rabbim! Beni bu oðlum hürmetine affet!...

Âlemlerin Rabbi'nden ferman eriþti:

- Ey Âdem! Eðer bütün gökler ve yerler halký için bu oðlan hürmetine benden rahmet ve þefaat dilesen, indi ilâhiyemde makbuldür ...

�þte Âlemlere Rahmet olanýn þan ve þerefi ...

�rfan denizine gark olmuþ din büyüðü seman-ý Farisi' den:

"Cebrâil (a.s) Allah' ýn Resûlüne gelip dedi: Rabbin duyurdu ki, eðer �brahim' i dost edindimse seni de sevgili edindim ve kendime senden daha keremli bir mahlûk yaratmadým. Dünya ve halkýný þunun için yarattým ki, senin kerem ve faziletinin bence ne olduðunu kendilerine göstereyim. Sen olmasaydýn, dünyayý yaratmazdým ..." ( Mevahibü'l-Ledüniyye ).

Burayý gönlümüzden dökülen muhabbet damlalarý ile noktalýyoruz.

Ne sen, ne ben, var olduk,
Allah Resûlü olmasa.
Yana yana nâr olurduk,
Allah Resûlü olmasa.

Ne toprakta gül biterdi,
Ne de bülbüller öterdi,
Gündüz geceden beterdi,
Allah Resûlü olmasa.

Sabah, akþam, gündüz, gece,
Iþýk ýþýk, hece hece,
Çözülmezdi þu bilmece,
Allah Resûlü olmasa.

Ne arýlar bal yaðardý,
Ne aðaçlar dal yapardý,
Kim kýrmýzý-al yapardý,
Allah Resûlü olmasa.

Bülbül güle ne söylerdi,
Bize kim imdât eylerdi,
Miskin Necâti neylerdi,
Allah Resûlü olmasa.