Fakat Cenâb-ý Muhammed Mustafa' nýn kendi zürriyetinden bir Resûl olduðunu ve eðer o olamasaydý yaratýlýþýn olmayacaðýný öðrendi ...
Ve ellerini ulvilik âlemlerine kaldýrýp yalvardý: - Ey Rabbim! Beni bu oðlum hürmetine affet!... Âlemlerin Rabbi'nden ferman eriþti: - Ey Âdem! Eðer bütün gökler ve yerler halký için bu oðlan hürmetine benden rahmet ve þefaat dilesen, indi ilâhiyemde makbuldür ... Ãþte Âlemlere Rahmet olanýn þan ve þerefi ... Ãrfan denizine gark olmuþ din büyüðü seman-ý Farisi' den: "Cebrâil (a.s) Allah' ýn Resûlüne gelip dedi: Rabbin duyurdu ki, eðer Ãbrahim' i dost edindimse seni de sevgili edindim ve kendime senden daha keremli bir mahlûk yaratmadým. Dünya ve halkýný þunun için yarattým ki, senin kerem ve faziletinin bence ne olduðunu kendilerine göstereyim. Sen olmasaydýn, dünyayý yaratmazdým ..." ( Mevahibü'l-Ledüniyye ). Burayý gönlümüzden dökülen muhabbet damlalarý ile noktalýyoruz.
Allah Resûlü olmasa. Yana yana nâr olurduk, Allah Resûlü olmasa.
Ne toprakta gül biterdi,
Sabah, akþam, gündüz, gece,
Ne arýlar bal yaðardý,
Bülbül güle ne söylerdi, |