![]() Allah'ýn Sevgilisi, topyekûn zaman ve mekânýn ve bütün mahlûkatýn Peygamberi, Medine'ye geliþlerinden beþ ay sonra, Mekkeli Muhacirlerle Medineli Ensar topluluðunu birbirlerine kardeþ ilan ettiler... Tam kardeþlik... Öyle ki, birbirlerinin miraslarýndan pay almaya kadar... Bunlar 90 kiþiydi. Þanlý Bedir gazasýna kadar bu hal böyle devam etti. Bedir'den sonra ayet nazil oldu ve kan yakýnlýðý olmadan miras alýcý kardeþlik Allah'ýn emriyle men edildi. Mana kardeþliðine gelince, bütün zaman boyunca aralarýnda o bað devam edici olarak kaldý... "Müslüman Müslüman'ýn kardeþidir!" hükmü ebediyen ruhlara nakþedildi... Hicretin birinci yýlýnda, her namaz vakti sahabeler kendi kendilerine toplanýyorlardý. Peygamber mescidine doðru bir insan selidir akýyordu, gören katýlýyordu ve ayrýca namaz için bir davet þeklide yoktu. Ebedi hayat müjdecisi Cenab-ý Ahmed (s.a.v.) bir davet þekli bulmak lüzumunu hissettiler ve sahabelerini toplayýp sordular: - Halký namaza ne þekilde çaðýralým? Sahabelerden bir kýsmý ortaya þöyle bir fikir attý: - Biz de Hristiyanlar gibi çan çalalým!
- Yahudiler gibi boru çalsak nasýl olur?
- Ateþ yakýp yukarýya kaldýralým. Herkes görür ve namaz vaktinin geldiðini anlar!. Allah'ýn Sevgilisi teklifleri dinlediler. Fakat "öyle yapýlsýn" veya "yapýlmasýn" demeyip sükût ettiler... Gönlü duru sahabelerden Abdullah bin Zeyd bin Sa'lebe Hazretleri bir rüya gördüler: Yeþil elbiseler giymiþ bir adam. Rüyada ona ezaný tarif etti. Abdullah gözlerini açar açmaz Allah'ýn Resulüne koþtu ve en taþkýn bir iman vecdi içinde: - Ey Allah'ýn Resulü, dedi; ben bu gece bir rüya gördüm. Yanýma, yeþil kaftanlar giyinmiþ bir kimse geldi. Bana bazý kelimeler talim etti. Öyle bir haldeydim ki, uykuda mýyým, deðil miyim, belli deðildir. Doðruyu söylüyorum... Eðer izniniz olursa öðrendiklerimi okuyayým. Nihayetsiz olan Mülkün Seyidi: - Oku buyurdular... Ve Abdullah bin Zeyd (r.a.), ezanla kameti, rüyasýnda gördüðü gibi, Allah'ýn Resulüne okudu. �nsanlýðýn Efendisi þöyle dediler: - �nþallah gördüðün rüya haktýr. Sen iþittiklerini Bilal'e öðret! Onun sesi seninkinden gür... Senden duyduðu gibi ezan okusun!.. 12
|