SÜVEYK GAZVESÝ

Hicretin 22.ayý. Zilhicce'nin beþinci Pazar günü oldu.

Cenge sebep þuydu:

Ebu Süfyan, Bedir kýlýcýndan uzak kalýp kaçýrdýðý kervanýn baþýnda Mekke'ye ayak attý... Bedir'den ancak elbisesini kurtarabilip kaçarken nezretmiþti ki:

- Asker tertipleyip Müslümanlarýn üzerine varmadýkça karýma yaklaþmamaya ve vücuduma kokular sürmemeye yemin ederim!..

Bu gülünç sözün yerine gelmesi için bir zaman sonra ardýna iki yüz atlý takýp Medine önlerine kadar geldi. Ve orada ancak birkaç hurma aðacýný yýkabildi ve müdafaasýz bir Müslümaný þehid etti. Ve gökleri inletircesine avaz avaz baðýrdý:

- Ýþte ahdým yerine geldi! Ve atýný mahmuzlayýp Mekke istikametinde dörtnala uçtu.

Kâinatýn Efendisi, Ebu Süfyan'ýn ardýnca iki yüz süvari ile at koþturdu. Çöller Ebu Süfyan'a dar geldi. Büsbütün hünerini firarda gösterip rüzgâr rüzgâr Mekke'yi boyladý. Daha kolay kaçabilmek için de "Süveyk" denilen yiyeceklerini býrakmak zorunda kaldý. Ve bu gazvenin adý böylece "Süveyk" gazvesi oldu.

Peygamberler Peygamberi ve sahabiler nur yataðý Medine'ye döndüler ve Zilhicce'nin onuncu günü bayram namazýný kýldýlar ve kurban kesme emrini verdiler.