|
Medineli iman kahramanlarý Kâinatýn Efendisi Mekke'den çýktýklarýný iþitmiþlerdi. Her gün sabahtan akþama kadar, yollara dökülüp ufuklarý tarýyorlardý... Medine'yi nur yataðý haline getirecek mukaddes misafirlerini bekliyorlardý... Gün doðuyor, gün batýyor, saatler geçiyor, nefesler tütüyor, fakat bekledikleri bir türlü gelmiyordu. Bizi vuslatýna kandýr efendim!... Yine öyle bir gündü... Gözlerde ümit çiçekleri açmýþtý. Mesafeler, yelpaze kanatlarý gibi dalga dalga... Ufuklar gümüþ tüllerle bezeli ve etrafta güneþin altýn ýþýklarý... Bir iþ için evinin damýna çýkmýþ bir Yahudi... Gözlerini ufuklar boyu gezdirdi; aðýr aðýr yol alan iki deve üstünde iki insan gördü... Öyle bir manzara ki, onlardan baþka kimse olamazdý. Avaz avaz baðýrdý: - Hey, Müslümanlar, beklediðiniz Medine kapýsýnda. Medine'de bir kýyamet, Medine'de bir kaynaþma. Yeni elbiselerini giyen, silahlanan, kýlýç kuþanan, yollara dökülen, yayýlan, sel gibi þehir dýþýna doðru akan bir kalabalýk. Varlýðýn gayesi olan Canab-ý Peygamber, bir saatlik mesafede, Kuba köyü civarýnda. Sýddýk-ý Ekber'le beraber beyazlar giyinmiþler, deve sýrtýnda geliyorlar. Koþtular, Allah Resulünün eteklerine yapýþtýlar, develerinden indirdiler ve Kuba köyünde Amr bin Avf'ýn evine kondurdular. Nur'u cihanýn istirahatýný temin ettiler. Allah'ýn Resulü, istirahata çekildiler. Medine'den Kuba'ya doðru bir insan seli akýyor. Cihanda en büyük Peygamber ve en sadýk hak aþýðý Hazret-i Ebu Bekir (r.a) evin önünü dolduranlarla sohbet etti. Bölük bölük, ýrmak ýrmak Müslümanlar Kuba'ya doðru kanatlanmýþ uçuyor. Ve Allah'ýn Resulüne kavuþmuþ olmaktan sevinç gözyaþý döküyorlar... Varlýðýn sebebi olan Cenab-ý Peygamber bu köyde dört gün kaldýlar. Bu sýrada Hazret-i Ali (k.v) kendisine býrakýlan emanetleri sahiplerine teslim edip yola çýktý, Kuba'da Allah Resulüne kavuþtu. Peygamber-i Ziþan "Kuba Mescidi" nin temelini attýlar. Ýslam'da umumi manada ilk Mescid budur. Yüce Allah'ýn Kur'an'da: "Temeli takva üzerine atýlan mescit" Diye andýðý ilk ibadet yeri... Ve Allah Resulünün sahabileriyle bir araya gelip ilk defa apaçýk namaz kýldýklarý Mescid... Nebiyyi Muhterem, Medine önlerine ve Kuba'ya pazartesi günü gelmiþler, Salý, Çarþamba ve Perþembe günleri Kuba'da geçirmiþler ve Cuma sabahý hareket buyurmuþlardý. Peþlerinde yüzden fazla sahabi vardý... Kuba'dan yola revan olup Beni Salim bin Avf topluluðuna uðradýlar. Orada, vadinin ortasýnda Cuma namazýný kýldýlar... Oradaki yerin ismi "Cuma Mescidi" kaldý. Nur beldelerinin kapýsýnda ilk Cuma namazýnýn hutbesinde þöyle dediler: - Ey insanlar! Kendiniz için ahiret azýðý hazýrlayýnýz ve onu kendinizden önce gönderiniz!
- Elbette bilirsiniz ki ölecek ve sürünüzü çobansýz býrakacaksýnýz! Sonra Rabbü'l Âlemin arada bir tercüman ve perdedar bulunmaksýzýn- sizden birinize, "Sana, benim Resulüm buyurduklarýmý teblið etmedi mi? Ben sana mal verdim, ihsanda bulundum... Sen, bu nimetlerden, kendine ahiret payý ayýrdýn mý?" diyecek... O da, saðýna ve soluna bakacak, hiç bir þey göremeyecek. Sonra, önüne bakacak, orada da cehennemden baþkasýný göremeyecek!
Öyle ise yarým hurmayla ile de olsa, cehennemden kendisini korumaya gücü yeten, hemen o hayrý iþlesin. Onu bulamayanda güzel bir sözle kendisini korumaya çalýþsýn...
Çünkü bir iyiliðe, on mislinden yedi yüz misline kadar sevap verilir.
Selam, Allah'ýn rahmet ve bereketi üzerinde bulunsun. Ýkinci hutbelerinde de þöyle buyurdular: - Allah'a hamd olsun. Allah'a hamd ederim ve ondan yardým dilerim. Nefislerimizin þerrinden ve kötü amellerimizden Allah'a sýðýnýrýz. Allah'ýn doðru yola ilettiðini hiç kimse saptýramaz! Saptýrdýðýný da hiç kimse, doðru yola iletemez!
Þehadet ederim ki Allah'tan baþka ilah yoktur. O, BÝR'dir, Þeriki(ortaðý) yoktur...
Sözlerin en güzeli Yüce Allah'ýn kitabý'dýr. Allah, kimin kalbini Kur'an ile süsler ve onu küfürden sonra islamiyete sokar, o da Kur'an-ý Kerimi insanlarýn sözlerine tercih ederse, iþte o kimse felah bulmuþtur.
Doðrusu, Allah'ýn Kitabý, sözlerin en doðrusu ve en beliðidir.
Allah'ýn sevdiðini seviniz! Allah'ý, bütün kalbinizle seviniz!
Allah'ýn kelamýndan ve zikrinden usanmayýnýz.
Allah'ýn kelamýndan kalbinize kasvet ve darlýk gelmesin. Çünkü o Allah'ýn yarattýðý her þeyin üstününü arayýp seçer. Amellerin hayýrlýsýný, kullarýn seçkinlerini, peygamberleri, kýssalarýn iyisini zikreder. Helal ve haram olan þeyi beyan eyler...
Artýk, Allah'a ibadet ediniz ve O'na hiçbir þeyi þerik koþmayýn. Ondan gereði gibi korkunuz!..
Dilinizle söylediðiniz güzel sözlerinizle Allah'ý tasdik ve ikrar ediniz!
Allah'ýn ihsan ettiði rahmetle aranýzda seviþiniz...
Muhakkak biliniz ki Allah, ahdinin bozulmasýna Gazab eder. Selam sizlere! ... Namazý müteakib develerine binip Medine'ye hareket ettiler. O zaman Medine ve çevresi gayet mamur... Etraf bahçelik, hurmalýk... Birbiri üstünde köyler, kasabalar ve cývýl cývýl kabileler... Kimin önünden geçseler davet: - Buyursunlar, ey Allah'ýn Resulü! Varlýðýn nurunun dudaklarýnda hayal üstü bir gülümseyiþ, buyuruyorlar: - Bakalým, deve nereye gider! Allah tarafýndan memurdur!.. Devenin yularýný boynuna býrakmýþlar, onu kendi haline terk etmiþlerdi. Deve, saðýna, soluna bakýnýp Medine sokaklarýnda ilerliyor. Bütün þehir cümbüþ içinde ve bütün halk ayakta... Cývýl cývýl kaynaþan ve saadetten uçan binlerce insan... Deve, Sehi ve Süheyl isimli iki yetime ait, boþ bir yerin önünde çöktü. Biraz sonra kalktý, bir müddet daha yürüdü ve þanlý sahabi Eba Eyyube'l Ensari (Eyyüp Sultan) Hazretlerinin kapýsýnýn önünde yine çöktü. Kainatýn Efendisi, deve üzerindeler... Deve yine kalktý, ilk çöktüðü yere geldi, tekrar çöktü ve boynunu uzatýp topraða koydu garip bir ses çýkardý... - Ýnþallah konacaðýmýz yer burasýdýr! Muazzez sahabi Eba Eyyüp Ensari (r.a) ilerleyip Peygamberler Peygamberini evine aldý. Allah'ýn Sevgilisi alt katta kalmayý tercih ettiler ve o gece orada kaldýlar... O gece Eba Eyyüb ve zevcesi uyumadýlar. Nasýl uyusunlar ki, Kâinatýn Fahri, onlara ebediyeti baðýþlamýþtý. Eba Eyyüb zevcesine dedi ki: - Cebrail'in Allah tarafýndan vahiy getirdiði Resul, aþaðý katta olsunda biz yukarýda olalým; böyle bir þeyi nasýl kabul ederiz!.. Bütün gece uyumadýlar ve ýzdýrap içinde kývrandýlar. Sabahleyin Allah'ýn Sevgilisine yalvardýlar: - Ey Allah'ýn Resulü! Lütfedip yukarý kata çýkýnýz ve bizi bu ýzdýrapdan kurtarýnýz... Allah'ýn Resulü, kendisine caný gönülden baðlanan bu samimi Müminleri kýrmadýlar ve yukarý kata çýktýlar... Evet: Arþ'ý okþayan elin her derde derman senin,
Kategori: EFENDÝMÝZÝN HÝCRETÝ |