EFENDİMİZ (S.A.V)'İN MEDİNE DÖNEMİ
ÖYLE YAKICI BİR LEVHA Kİ...
Nebiyyi Muhterem (s.a.v) hiçbir şey söylemeden çekildiler. Biri gelip kadına sordu:
- Allah'ın Resulü sana ne dedi?
- Allah'ın Resulü mü, ben O'nu tanıyamadım! Eyvah, şimdi ne yapacağım?
Ve kendini affettirmek isteyen dertli kadın, bütün ıstırabını unutarak Peygamberler Peygamberinin evine koştu. Kapıda ne bekçi, ne başka biri. Kapıyı vurup doğrudan doğruya huzura girdi ve muradına erdi.
Yine günlerden biri. Allah'ın Sevgilisi geniş bir yerde otlayan keçileri sayıyor.
Tam o an bir adam geldi:
Bana birkaç keçi verir misin?
Bütün sürüyü verdiler.
Adam, önüne sürüyü katıp kabilesinin yolunu tuttu:
- Hepiniz Müslüman olunuz, hemen Müslüman olunuz. Fakirlikten korkmayacak kadar kerim olan Muhammed (s.a.v) Allah'ın Resulüdür!
Ve bölük bölük İslama girenler.
Enes bin Malik (r.a) den:
Bir gün Allah Resulünün huzuruna bir adam geldi ve ondan iki dağ arası kadar çok koyun istedi. Kerem ve ihsanına nihayet olmayan Nebiler Nebisi o adamın isteğini kabul buyurup kendisine bir sürüyü hediye ettiler. Adam kavminin yanına varıp çığlığı bastı:
- Ey kavmim! Müslüman olunuz! Allah'a yemin ederim ki Muhammed (s.a.v) fakirlikten hiç korkmayarak ihsan ediyor!