EFENDİMİZ (S.A.V)'İN MEDİNE DÖNEMİ
İNCE VE DERİN HİKMETLER
- Ey Allah'ın düşmanları; bana haram yedirmek istiyorsunuz, öyle mi?
Peygamber ölçüsü:
- Bir memur kendisinin veya zevcesinin maişetini temin edecek kadar ücret alabilir. Hizmetçisi yoksa onu da tutabilir. Evi yoksa o da hesaba girebilir. Bundan ötesi haddi tecavüzdür.
Bir gün memurun biri, hazineye ait kısımla kendi şahsına hediye olarak verilenleri ayırt ediyordu. Kâinatın Efendisinden şu öğüdü aldı:
- Eğer bu işe memur edilmemiş olsaydın bu hediyeler sana gelecek miydi?
Ve bu tarz hediyelerin kabul edilmemesi prensibini koydular.
Artık ruh iklimleri bahar mevsimini bulmuştu. Ve cenup ucundan şark ve garp koltuklarına kadar bütün Arap dünyası Müslüman'dır. Peygamber elinden ölümsüzlük iksiri içen insanlar asıl gayesine ermiştir. Bir zamanlar diri diri kız çocuklarını gömecek kadar vahşileşen dünün Arab'ı, şimdi gözü yaşlı bir ceylana dönmüştür. Billur kaldırımlı mana sitelerinde nur adamların kaynaştığı bir cemiyet doğmuştur.
Çorak dünya, Kur'an ab-ı hayatiyle hakikat zümrütlüğüne, muhabbet havuzuna döndü. Cihan, O Nebiyi Ahir zamanın güneşlerden parlak nuru ile ışıldadı. Rahmet bulutları, hikmet şimşekleri O'nun gönül ufuklarından döküldü.
Rüzgârlar, başka bir heyecanla esmeye, denizler, yepyeni bir neşe ile dalgalanmaya, dağlar başka bir eda ile süzülmeye; bulutlar, bambaşka bir aşk ile ağlamaya; ağaçlar, çiçekler, çimenler taze bir alkış tufanıyla acayip bir cümbüşe başladılar. Hâsılı dünyaya renk, hayata ahenk geldi. Ve artık cihan, başka bir cihan oldu...