logo

logo

EFENDİMİZ (S.A.V)'İN GAZALARI

YOLLAR BOYUNCA

Sekizinci Hicret yılı Ramazanın ikisinde yola çıktılar. Kedid isimli su başına varıldığı zaman iftar ettiler. Ay çıkıncaya kadar da iftar sofrasında kaldılar. Muazzez sahabiler de aynı şekilde iftar sofrasında oruçlarını açtılar.

Nebiyyi Muhterem'in amcası Abbas, Allah Resulü Medine'den çıkışlarından evvel, bütün ev kadrosuyla yola düşüp İslam'a girmek üzere harekete geçmişti. "Cuhfe" isimli yerde varlığın nuruyla karşılaştılar ve İslam safında yerini aldı. Artık Abbas, bütün kalbi, dili ve ruhuyla Müslüman.

Mekke'den, Müslümanlığa can atmak üzere yola çıkanlardan biri de Ebu Süfyan bin Haris'di.

- Şu Kureyş'in yeni reisi Ebu Süfyan değil.

- O da Abdülmuttalib'in oğlunun oğlu ve Allah Resulünün amcazadesi ve sütkardeşi. O Kâinatın Efendisi, Halime hatundan süt emmişlerdi. Risaletten evvel Allah'ın Resulüyle düşüp kalkar ve dost geçinirdi. Nebilikten sonra ise Allah'ın Resulüne düşman olmuştu ve onu hicvetmeye başlamıştı.

O da "Ebva" isimli yerde oğlu Cafer'le gelip Kâinatın Efendisine başvurdu ve Mekke yolunda Müslüman oldu.

Bu rivayet de şöyle:

Bahsi geçen Ebu Süfyan ile yine Allah Resulünün akrabalarından Abdullah bin Ümeyye, Mekke'den yola çıkıp Peygamberler Peygamberiyle karşılaştılar. Âlemin Fahri bunların yüzüne bakmadılar. Zira bunlar cahiliyet zamanlarında Allah'ın Resulüne çok cefa etmişlerdi.

Bu hali gören müminler annesi Ümmü Seleme Hazretleri, Nebiler Nebisine:

- Ey Allah'ın Resulü, dedi; amcazadelerin, sana, öbür halktan daha mı asi ve şakidir?

Hz. Ali (k.v) de onlara öğüt verdi. Yusuf Peygambere kardeşlerinin hitap şeklini gösteren ayeti talim etti ve bu ayetle Allah Resulüne başvurmalarını tavsiye kıldı.

Ayet şu:

"Kardeşleri: Allah'a yemin ederiz Allah seni hakikat bizden üstün kılmıştır. Biz doğru (sana yaptığımız hakarette) suçlu idik." (Yusuf Suresi / 91)

dediler. Allah Resulünün huzurunda bu ayeti okudular. Allah'ın Sevgilisi de şu ayetle mukabelede bulundular:

"Yusuf da dedi: Size bugün hiç başa kakma ve ayıplama yok. Sizi Allah yarlığasın. O esirgeyicilerinden daha esirgeyicidir." (Yusuf Suresi / 92)

Bu vaziyet karşısında Ebu Süfyan bin Haris o kadar utandı ki, başını kaldırıp bir daha Allah Resulünün mukaddes yüzüne nazar edemedi.