logo

logo

EFENDİMİZ (S.A.V)'İN GAZALARI

BÜYÜK BİR ACI DAHA

Ebu Bera bin Amir isimli tanınmış bir zat, Allah Resulünden İslam dairesine girme teklifi aldı. Fakat cahiliyet inadı yüzünden boyun eğmedi. İslam'dan uzak da kalmadı. Müslümanlara düşmanlık da etmedi ve İslam ölçülerinin hiç birini inkâr yoluna sapmadı.

Kâinatın Efendisine dedi ki:

- Sahabilerinden birkaçını gönderip Necid halkını dinine davet edersen, sanırım ki, İslama can atarlar.

Allah Resulünün cevabı:

- Ben Necid halkından çekinirim. Sahabilerime zarar eriştirmelerinden korkarım.

- Onlar benim komşularımdır. Çekinme gönder!..

- Pekala!..

Âlemlerin Fahri, gündüzleri dağdan odun taşıyıp satan ve onunla geçinen, geceleri de sabaha kadar ibadet eden ve gözlerini Kur'an'dan ayırmayan fakir soffa sahabilerinin benzeri kimselerden 70 kişiyi, Münzir emrine gönderdi.

Bu muazzez sahabiler Maune Kuyusu isimli mevkie gelince, orada Nebiler Nebisinin mektubunu A'mir bin Tufeyl isimli kabile reisine gönderdiler.

Lanetli kâfir, daha mektuba nazar etmeden, onu getiren sahabiyi şehid etti. Geride kalan sahabilerle de çarpışmak için, öteden ve beriden adam toplayıp üzerlerine yürüdü ve bütün mü'minleri kılıçtan geçirdi.

İçlerinden Amr bin Umeyye-i Damer'i esir etti. Kaab bin Zeyd'i de ölü sanıp bıraktı.

Hadiseyi öğrenen Allah'ın Sevgilisi şöyle buyurdular:

- Ben bu işi beğenmemiştim. Böyle bitmesinden korkmuştum. Bu olanlar, Eba Bera yüzündendir.

Ebu Bera, Nebiyyi Ekrem'in bu sözlerini duyup kahrından öldü.

Şehit sahabiler arasında A'mir bin Füheyr'in mübarek cesedini bulamıyorlar. Onu melekler gömmüştür.

123